Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/3937 K.2010/4615

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 4095 parsel sayılı taşınmazı ölünceye kadar bakma koşuluyla kızı davalıya temlik ettiğini, murisi bakımını bütün çocuklarının yaptığını, miras bırakanın yaşlılığından faydalanılarak kandırılması suretiyle devrin sağlandığını ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, murisin kendisine bakmasından memnun kalması sonucunda dava konusu taşınmazı temlik ettiğini, bakım ödevini yerine getirdiğini belirtip davanın reddini savunmuştur. Karşı davasında ise miras bırakanın saklı payı ihlal kastıyla 6.900,00 TL miktarındaki parasını oğlu davalı ...’e verdiğini ileri sürüp saklı payı ihlal eden kısmın tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davanın reddine, karşı davanın ise kabulüne ilişkin olarak verilen karar, dairece; “davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince; davacı 6.900,00 TL paranın saklı payı zedelemek kastıyla davalıya verildiğini ispat edememiştir. Bu durumda karşı davanın da reddine karar verilmesi gerekirken, kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de tenkis yönünde kurulan hükümde ne miktar için tenkise karar verildiğinin hükümde belirtilmemiş olması doğru değildir” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen hükmün kesinleşmesi nedeniyle bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-