Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/5557 K.2010/6021

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 236 ve davalıya ait 237 parselde yapılan imar uygulaması sonucu, kendisine 12, davalıya ise 11 nolu imar parsellerinin verildiğini, idare mahkemesinde açtığı imar işleminin iptaline yönelik davasının kabulle sonuçlanıp kesinleştiğini ileri sürerek kendisine ait taşınmazın imar öncesi sınırları itibari ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddiasının sübut bulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ......raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden rededilip,gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tecsil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden; davacı adına kayıtlı 236 parsel sayılı taşınmaz ile davalı adına kayıtlı 237 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yerde yapılan imar uygulaması sonucunda 12 nolu imar parselinin davacıya, 11 nolu imar parselinin ise davalıya özgülendiğini; davacı tarafından idare mahkemisinde açılan imar uygulama işleminin iptali davasının kabulle sonuçlanıp ,kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise tescilin dayanağını oluşturan işlem iptal edildiğinden, tescilin yolsuz duruma düştüğü mahkemece belirlenmek ve benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak,236 nolu kadastral parsel olarak geometrik ve mülkiyet durumunun ihyası suretiyle iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken,11 nolu imar parselinden iptal edilen bölümün yolsuz tescil durumuna düşen 12 imar parseline ilavesi suretiyle tescil kararı verilmesi doğru değildir.