Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/5702 K.2010/6915

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 12638 parsel sayılı ve daire vasfındaki taşınmazın maliki olduğunu, davalıların bu bölümü 01.01.2004 tarihinden bu yana haksız olarak işgal ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya karşı beyanda bulunmamışlardar.

Mahkemece, davalıların haklı ve geçerli bir neden bulunmaksızın çekişme konusu bölümü konut olarak kullandıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesine ve 01.01.2005 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için hesaplanan ecrimisilin tahsiline karar verilmiş, hüküm yalnız davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, belirlenen ecrimisile uygulanan faiz konusunda, kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık bulunmakta ve ayrıca, taşınmazda dava dışı paydaşların olduğu gözetilerek davacının payına tekabül eden ecrimisil miktarına hükmedilmesi gerekirken, tüm ecrimisilin davacıya maledilecek şekilde hüküm kurulmuşsa da, davalılar hükmü temyiz etmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Davacının temyiz isteğine gelince, hemen belirtilmelidir ki, 492 Sayılı Yasanın 16.maddesi hükmüne göre gayrımenkulün aynına tekabül eden davalarda, ecrimisil de istenildiği takdirde harca esas davanın değeri ikisinin toplamından ibaret olup, keşfen belirlenen ve harcı tahsil edilen değer dava değeridir. Diğer taraftan, harç ikmal edildiğine göre, davacı yararına avukatlık ücretinin bu değer üzerinden hüküm altına alınması gerekirken, eksik ücret taktir ve tayini doğru olmadığı gibi dava kabul edilerek, harcın davalıdan alınıp, Hazineye irat kaydedilmesine karar verildikten başka davacının yatırdığı harcın istek halinde iade edilmesine karar verilmesi gerekirken, davalıdan alınıp davacıya verilmesi şeklinde hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.