KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2010/5767 E., 2010/6311 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2010
- Dava türü
- ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı,imar uygulaması sonucu davalıya ait tek katlı yapının kayden maliki olduğu 16 parsel sayılı taşınmazı içerisinde kaldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.
Davalı, tecavüzün imarla oluştuğunu, iyiniyetli olduğunu belirterek savunma yoluyla temliken tescil isteğinde bulunmuştur.
Davalıya ait yapının kaim bedeli davalıya ödenmek suretiyle elatmanın önlenmesi ve yıkıma; temliken tescil isteğinin reddine ilişkin olarak verilen karar ,Dairece " tecavüzlü durumun meydana gelmesinin davalının iradesi dışındaki kamusal işlem sonucu oluştuğundan, davalıya kusur yüklenemeyeceği, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın kabulüne, temliken tescil isteğinin reddine, yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına ilişkin verilen karara davalı vekili tarafından yapılan temyiz isteği mahkemece süresinde olmadığı gerekçesiyle 30.12.2009 tarihli ek kararla red edilmiş, bu karar davalı vekili tarafından 7 günlük yasal süre içerisinde temyiz edilmiştir.
Ek karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, ek kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle, davalı ... vekili Avukat ...'a kararının 08.03.2010 tarihinde tebliğ edildiği, adı geçen davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 24.3.2010 tarihinde hakim tarafından havale edildiği ve aynı gün harçlandırılmak suretiyle temyiz defterine kaydının yapıldığı anlaşıldığına, bu durumda ,Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 01.06.1990 gün,1989/3 esas,1990/4 karar sayılı inancı ve HUMK'nun 432.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2010/5767, K. 2010/6311, 2 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama