KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2010/7036 E., 2010/7953 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- AHLAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 03/02/2010
- Numarası
- 2009/123-2010/17
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden malik olduğu 708 ada, 9 ve 710 ada, 2 parsel sayılı taşınmazlara davalı taşınmazlarının sınır komşusu olduğunu, davalının ortak sınıra diktiği muhtelif ağaçların gölge yapması nedeniyle taşınmazından ürün alamadığını, su arkını bahçe duvarının yanından geçirmek suretiyle duvarın rutubetten yıkılması tehlikesi yarattığını ve tarla yolunu kapattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine, aşamalarda da ağaçların kal’ine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava; komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve zararın giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 708 ada, 9 parsel sayılı taşınmazın davacıya, buna komşu 10 nolu parselin ise davalıya ait olduğu, davalının 10 parseldeki kendi mülkiyet alanına dikmiş olduğu söğüt, kavak ağaçlarının hükme yeterli ve elverişli olan bilirkişi raporunda gösterildiği biçimde zarar verdiği tespit edilerek bu ağaçların kesimi ile yola yapılan duvarın yıkılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yönlere değinen davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,
Ancak davalının kendi taşınmazına dikmiş olduğu meyve ağaçlarının dallarının budanmak ve yükseltisinin alçaltılmak veya seyrekleştirilmek suretiyle davacı zararının giderilebileceğini öngören bilirkişi raporu gözardı edilerek ekonomik değere sahip bu tür ağaçların kökten kesilmesi yönünde yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetli değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2010/7036, K. 2010/7953, 5 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama