Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/1226 K.2011/2210

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, dava konusu 319 ve 321 parsel sayılı taşınmazların miras yoluyla intikal ettiğini, icar sözleşmesine dayalı olarak taşınmazı ekip biçen davalının elde ettiği gelirden paylarına düşeni ödemediğini, noter kanalıyla keşide edilen ihtarnameden sonuç alamadıklarını ileri sürerek taşınmaza elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazın davacıların murisi tarafından dava dışı A. S.’yi vasiyet edildiğini, vasiyetnamenin iptali için açılan davanın redde sonuçlandığını, davacıların kayıttan kaynaklanan haklarının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; aktif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, iki parça çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya kapsamından; dava konusu 319 ve 321 parsel sayılı taşınmazların elbirliği mülkiyetine tabi olduğu, muris tarafından Aydın 1.Noterliğinde, 2824 yevmiye nolu, 07.02.2000 tarihli, düzenleme şeklinde vasiyetname ile dava dışı üçüncü kişiye vasiyet edildiği, taşınmazların halen mirasbırakan H.P..adına kayıtlı olduğu, vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte hukuki ehliyetinin olmadığı iddiasıyla açılan davanın reddine ilişkin Aydın Asliye 2.Hukuk Mahkemesinin 15.08.2003 tarih, 2003/789 esas, 2007/215 sayılı kararın 04.04.2009 tarihinde kesinleştiği vasiyetnamenin, lehdarı adına tenfiz edilmediği anlaşılmaktadır.

Ne var ki; vasiyetname tenfiz edilip lehdarı adına sicil oluşmadığı başka deyişle çap kaydının iptale kadar geçerli olduğu gözetildiğinde kayda üstünlük tanınmak suretiyle davacıların aktif dava ehliyetlerinin olduğunun kabulü zorunludur.

Öte yandan, vasiyetname lehdarına sadece kişisel hak sağlar. Ayni hakla şahsi hakkın karşılaşması halinde mülkiyet hakkına üstünlük tanınması gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak işin esasının incelenmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

.