Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/13728 K.2012/3481

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları F.. L..'ın mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak taşınmazlarını torunu olan davalı Z..'e bağışlamak niyetiyle satış göstererek bedelsiz devrettiğini, Z.'in de taşınmazları yine muvazaalı olarak diğer davalılar Ö. ve İ.'e temlik ettiğini ileri sürüp, tapuların iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;" miras bırakan tarafından davalı Z.'e ve Z.. tarafından diğer davalı Ö..'e yapılan temliklerin muvazaalı olduğu, Ö.'in de iyiniyetli olmadığı belirlenmek ve benimsenmek suretiyle kabul kapsamındaki taşınmazlar yönünden davanın kabul edilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı, ancak dava dilekçesinde belirtilen ve itiraza uğramayan dava değeri üzerinden davacı yararına avukatlık parasına hükmedilmesi gerekirken, keşfen belirlenen ancak yargılama aşamasında harcı tamamlanmayan değer gözetilerek fazla vekalet ücretine karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar Ö.. V.. ve Z. L.. vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 27.03.2012 Salı günü saat:09.40'da daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup mahkemece, miras bırakan F.. L..’ın 11 parça taşınmazını torunu davalı Z..’e, onunda bu taşınmazlardan 8 parçasını davalı Ö..’e temlikinin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olduğu saptanmak suretiyle Z.. ve Ö.. adına kayıtlı taşınmazlar bakımından davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların, temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne varki, önceki karar sadece “ dava dilekçesinde belirtilen ve itiraza uğramayan dava değeri üzerinden davacı yararına avukatlık parasına hükmedilmesi gerekirken, keşfen belirlenen ancak yargılama aşamasında harcı tamamlanmayan değer gözetilerek fazla vekalet ücretine karar verilmesinin doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulmasına rağmen bozmaya yanlış anlam yükleyerek

keşifte belirlenen değer üzerinden alınan nispi harcın talep halinde davalılara iadesine karar verilmiş olması doğru değil ise de anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hüküm fıkrasının 5. fıkrasındaki “ peşin alınan harcın mahsubu ile taşınmazların dava dilekçesinde bildirilen değeri üzerinden hesaplanan ve alınması gereken 297.-TL harcın mahsubu ile daha önce 5.393,50.-TL harç alındığından fazla alınan 5.096,50.-TL’nin karar kesinleştiğinde ve talep halinde davalılardan Ö..

V.. ve Z.. L.’a iadesine” cümlesinin hüküm yerinden çıkarılarak, yerine “ dava konusu taşınmazların keşifte belirlenen ve davacıların paylarına isabet eden 25.354,50.-TL dava değeri üzerinden hesaplanan 1.506,05.-TL nispi harcın, peşin alınan 5.393.50.-TL harçtan mahsubu ile fazla alınan 3.887.45.-TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davalılar Ö.. ve Z..’e iadesine” cümlesinin eklenerek düzeltilmesine, hükmün bu şekliyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/2.