Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/1407 K.2011/2744

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 28 ]

1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 185 ]

1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

"İçtihat Metni"

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakana ait 418 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının 20.12.1999 tarihinde davalı M…

….. G…

…..'a ondan da 08.12.2000 tarihinde diğer davalı M... K...'a satış suretiyle temlik edildiğini, ancak yapılan temliklerin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve miras bırakan adına tescil, olmazsa tenkis isteklerinde bulunmuşlar; karşı davaya yönelik olarak da karşı davanın süresinde açılmadığını ve taşınmaz üzerindeki binanın miras bırakan tarafından yaptırıldığını belirterek, karşı davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini bavunmuşlar,davalı (karşı davacı) M…

….. K…

…… karşı davasında, çekişmeli taşınmaz üzerindeki binayı kendisinin yaptırdığından bahisle muhtesatın aidiyetinin tespiti ve alacak isteklerinde bulunmuşsa da billlahare karşı davaya ilişkin taleplerini atiye bırakmıştır.

Mahkemece, muvazaa olgusu sabit görülerek davalı M…

….. K…

….. yönünden davanın kabulüne, davalı M... G... aleyhinde açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, süresi içinde açılmayan karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi S…

….. T…

…..'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

"Asıl dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis; karşı dava ise, muhdesatın aidiyetinin tespiti ve alacak isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davalı M…

….. G…

….. aleyhinde açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı M…

….. K…

….. yönünden davanın kabulüne ve süresi içinde açılmayan karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile miras bırakanın çekişme konusu 418 ada 7 parsel sayılı taşınmazının ½ payını 20.12.1999 tarihinde ve satış şeklinde davalı M…

….. G…

…..'a temlik ettiği, adı geçen davalının da taşınmazdaki anılan ½ payı murisin oğlu olan diğer davalı M…

….. K…

…..'a 08.12.2000 tarihinde aynı yolla devrettiği; mahkemece, yapılan bu temliki işlemlerin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve benimsenmek suretiyle iptal-tescil isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak; mirasçılar adına miras payları oranında tescile karar verilmesi gerekirken, Türk Medeni Yasasının 28.maddesi uyarınca ölümle şahsiyetin son bulacağı gözetilmeksizin miras bırakan (ölü kişi) adına sicil oluşturulacak şekilde tescil hükmü kurulmuş olması doğru olmadığı gibi davalı M…

….. G…

….. aleyhindeki dava pasif husumet yokluğundan reddedildiğine ve anılan kişi yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettirdiğine göre, adı geçen davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. hükümleri gereğince avukatlık parası tayin ve takdiri gerekirken bu konuda hüküm kurulmamış olması doğru değildir

Öte yandan,asıl davanın davalısı M…

….. K…

….. 08.02.2010 tarihinde muhtesatın aidiyetinin tespiti ve alacak isteğiyle karşı dava açmış ancak karşı davacı vekili 02.03.2010 günlü oturumda karşı davayı atiye bıraktığını bildirmiş ve beyanını imzası ile onaylamıştır.

Bilindiği üzere,HUMK'da davanın atiye bırakılması şeklinde bir müessese yoktur. Bu davayı takipten sarfınazar etmektedir. Anılan yasanın 185/1. Maddesine göre " davacı davalının rızası olmaksızın davasını takipten sarfınazar edemez. Davasını geri alan davacı bununla talep sonucundan (hakkın özünden) feragat etmemekte sadece davasını geri almakta ve onu ilerde tekrar açıbilme hakkını saklı tutmaktadır.

Somut olayda, karşı davacının davasını atiye bıraktığı oturumda davalılar vekili de hazır olduğu halde bu duruma açıkça karşı koymamıştır.

Hal böyle olunca, karşı dava bakımından karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekirken karşı davacı aleyhine hüküm doğuracak şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.