Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/14839 K.2012/4042

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan babası ... 240 ada 115 (imar sonrası 497 ada 2 parsel olan) parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu ... ile diğer davalıların murisi olan oğlu ... satış suretiyle devrettiğini, imar geçtikten sonra taşınmaz üzerine kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında yapılan dairelerden 2 nolu meskenin ...'e, 4 nolu meskenin ise diğer davalılara verildiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payına karşılık 20.000.-TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, iddiaların doğru olmadığını, satışın gerçek olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Zamanaşımı süresi dolduktan sonra açılan davanın reddine dair verilen karar, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nce; “... somut olayda talep edilen alacağın adi alacak olmayıp mirasçılar arasında muvazaaya dayalı alacak olduğu, bu nedenle davanın zamanaşımına uğramayacağı, muvazaa iddiasının her zaman ileri sürülebileceği, hal böyle olunca işin esasına girilerek, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği ” hususlarına değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-