Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/3182 K.2011/8324

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, çekişme konusu 437 ada 2, 6, 9 ve 11 parsel sayılı taşınmazların, 121 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ifrazından oluştuğunu; davalı V. ve dava dışı kişiler ile aralarında görülen tapu iptal ve tescil davasının Saray Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/207 esas 1995/396 sayılı kararıyla kabul edilerek, 121 ada 2 sayılı parselde kendilerinin de miras paylarının bulunduğuna karar verildiğini ve kesinleştiğini; davalı V. adına oluşan tescilin yolsuz olduğunu, V.'dan satış suretiyle taşınmazları edinen davalı Ş.'nin ise iyiniyetli olmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sübut bulduğu gerekçesiyle, davacıların miras payları oranında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.Mahkemece, davacıların miras payları oranında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 437 ada 2, 6, 9 ve 11 parsel sayılı taşınmazların, 121 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ifrazından oluştuğu.

121 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak davacılar, davalı V.ve dava dışı kişiler arasında görülen Saray Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/207 esasında kayıtlı tapu iptal ve tescil davasının yargılaması sırasında, davalıların murisi olan kayıt maliki B.A. adına kayıtlı 121 ada 2 sayılı taşınmazın ifraz edilerek 437 ada 1 ila 15 sayılı parsellere ayrıldığı, B.A.mirasçıları arasında yapılan rızai taksim sonucunda, 437 ada 2, 6, 9 ve 11 parsel sayılı taşınmazların davalı V. adına tescil edildiği, V.ında satış suretiyle diğer davalı Ş.'ye temlik ettiği;

anılan davanın yargılaması sonucunda, Saray Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/207 esas ve 1995/396 karar sayılı kararıyla 121 ada 2 sayılı parselde davacılarında miras paylarının bulunduğuna karar verildiği ve kesinleştiği; bu durumda, davacıların payı itibariyle davalı V. adına oluşan tescilin yolsuz olduğu, V.'dan satış suretiyle taşınmazları edinen, ikinci el durumundaki davalı Ş.'nin ise, durumu bilen kişi konumunda olup, ediniminde iyiniyetli olmadığı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 1023. maddesi gereğince, sicilin aleniyeti ve güvenilirliği ilkesi gereği, taşınmazı sicilden edinen iyiniyetli kişi konumunda bulunmadığından,

TMK'nun 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanamayacağı gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalıların, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine

Ancak, çekişme konusu 437 ada 2, 6, 9 ve 11 parsel sayılı taşınmazların keşfen belirlenen dava değerinden, davacıların miras payına tekabül eden değer üzerinden harca ve keşfen belirlenen dava değerinden davacıların miras payına tekabül eden değerden yargılama sırasında harcı ikmal edilen değer gözetilmek suretiyle davacılar yararına avukatlık parasına hükmedilmesi gerekirken, çekişme konusu taşınmazların tamamının keşfen belirlenen değeri esas alınmak suretiyle harca ve davacılar yararına fazla vekalet ücretine karar verilmiş olması doğru değildir.