Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/5542 K.2011/6427

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 2421 parsel sayılı taşınmazını, 2001 yılında beri davalının haksız olarak kullandığını, kendisini evi satın alacağım diyerek uzun süre oyaladığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayden davacıya ait dava konusu taşınmazın haklı ve geçerli neden olmaksızın davalı tarafından kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile çekişmeli 2421 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklı hakkının bulunmadığı saptanmak suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazlarının reddine.

Ancak; bilindiği ve gerek öğretide gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle işgal tazminatı, hak sahibinin kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir bedeldir.

Somut olayda; davacının, 2001 yılında ev nitelikli taşınmazda davalının oturmaya başladığını, kendisini evi satın alacağı konusunda oyaladığını ileri sürerek, eldeki davayı açtığı, davalının ise üzerinde ev olan taşınmazı eşi adına tapuda davacıdan satın alarak kullanmaya başladığını belirterek davanın reddini savunduğu, gerçekten de davacının yaklaşık 10 yıl süreyle davalının kullanımına ses çıkarmadığı, dava tarihine kadar da bir uyarı göndermemiş olduğu saptandığına göre davalının, dava tarihine kadar taşınmazı davacının izni ile kullandığı ve dava açılmakla muvafakatin geri alındığı kabul edilmelidir.

Öyleyse, davalının ecrimisilden sorumlu tutulmasına olanak yoktur.

Hal böyle olunca, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.