Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/7417 K.2011/9616

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, davalıların murisi Ömer ile kayden paydaş oldukları 54, 60, 64 ve 285 parsel sayılı taşınmazları davalıların kullandığını ve kendisinin istifade edemediğini ileri sürerek, payına vaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında 60 nolu parsel ile ilgili davasından vazgeçmiş, ölümü ile de mirasçıları davayı sürdürmüşlerdir. Davalılar, çekişme konusu taşınmazlara karşılık, davacının başka parseller kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen karar, Dairece; “...

Davacıların payı oranında elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak, taşınmazlar paylı mülkiyet hükümlerine tabi ve taraflar paydaş olup, 20 yıla yakın bir süredir taşınmazları davalıların kullandığı, davacıların bu kullanım tarzına karşı çıkmadıkları, davalı tarafa bir ihtar veya uyarı yapmadıkları, buna göre taraflar arasında Borçlar Kanunu'nun 299. maddesi hükmü uyarınca ariyet sözleşmesinin yapıldığı ve süresiz olan bu zımni sözleşmeyi davacıların;

aynı yasanın 304. maddesi hükmü gereğince dava açmakla feshettiklerini kabul etmek gerektiği, buna göre de davalıların haksız işgalci (fuzuli şagil) olduklarını söyleyebilme olanağı bulunmadığı, öyle ise, fuzuli şağil'in arsa maliki veya paydaşına taşınmazı kullanmasından dolayı ödemekle mükellef olduğu haksız işgal tazminatı niteliğindeki ecrimisilden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağının tartışmasız olduğu, hal böyle olunca; ecrimisil isteği bakımından davanın reddine karar verilmesi gerektiği, ” hususlarına değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, ecrimisil isteği yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-