Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/7658 K.2011/8906

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakanları Z.'nın, davalı gelinine dava konusu taşınmazların temlikini sağladığını, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının miras payları oranında iptal ve tescili, olmadığı takdirde tenkis isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Davacılar vekili, 13.04.2010 tarihli oturumda davadan feragat etmiştir.

Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine, peşin alınan harç yeterli olduğundan yeniden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş, davacılar hüküm kesinleştikten sonra nispi harcın iadesini talep etmişler, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma isteğiyle dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kamu yararına temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davacılar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal, tescil olmadığı takdirde tenkis isteğinde bulunmuşlar, 13.04.2010 tarihli oturumda davadan feragat etmişlerdir.

Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine, peşin alınan harç yeterli olduğundan yeniden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm bu haliyle kesinleştikten sonra davacılar nisbi harcın iadesini talep etmişler, bu kez Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı mahkemece hükümde ödenmesi gerekenden fazla olan harcın istek üzerine geri verilmesi yönünde karar verilmesi gerekirken, konuya ilişkin herhangi bir karar verilmemesinin doğru olmadığı ve bozulması gerektiği gerekçesiyle kanun yararına temyiz isteminde bulunmuştur.

Bilindiği üzere; konusu belli bir değer ile ölçülebilen davalarda 492 sayılı Harçlar Kanununun 28/a maddesi hükmünce karar ve ilam harçlarının 1/4'ü peşin olarak alınır. Yine aynı yasa eki (1) sayılı tarifeye göre davanın reddi halinde maktu red harcına hükmedilir. Anılan Yasanın 31.maddesinde ise "peşin alınan karar ve ilam harcı işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir" hükmü öngörülmüştür.

Eldeki davada davacılar dava dilekçesinde harca esas değeri 30.000.-TL göstermek suretiyle Harçlar Yasasında öngörülen peşin harcı yatırarak talepte bulunmuşlardır. Feragat nedeniyle davanın reddine karar verildiğine göre, peşin olarak tahsil edilen harçtan Harçlar Yasasının 22.maddesi hükmü uyarınca alınması gerekli maktu harcın 2/3 oranında mahsubundan sonra fazlaya ilişkin harcın iadesine karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.