KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2011/8079 E., 2011/10373 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ekim 2011
- Mahkemesi
- MUT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 21/12/2010
- Numarası
- 2008/548-2010/651
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden miras bırakan babası M. G.e ait 106 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yeralan evi haksız yere davalıların işgal ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiş, davaya katılma talebinde bulunan bir kısım mirasçılar da; davaya muvafakat ettiklerini bildirmişlerdir.
Davalı D. B., dava konusu yeri 2006 yılında İ. Ş. isimli şahıstan haricen satın aldığını, bu durumu M.'in eşinin de bildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, kayden davacı ile katılanların miras bırakanına ait çekişme konusu taşınmaza davalıların haklı ve geçerli bir neden olmadan elattıkları gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı D.B. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalının, kayden davacının miras bırakanı M.G.'e ait çekişme konusu 106 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişi İ.K.tarafından düzenlenen 06.12.2010 tanzim tarihli rapor ekinde yeralan koride kırmızı renkle boyanarak gösterilen kısmına haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın elattığı belirlenmek suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ne var ki, davalının çekişme konusu parselin belli bir kısmına elatttığı saptanarak, bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verildiği halde, taşınmazın tamamının değeri esas alınarak davacı yararına fazla avukatlık parasına hükmedilmesi ve fazla karar ilam harcının hüküm altına alınması isabetsizdir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2011/8079, K. 2011/10373, 13 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama