Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2011/8346 K.2011/13360

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 2517 parsel maliki A.Y.'nun vesayet altına alınarak kendisine kızı olan davalı E.'in vasi olarak atandığını, talep üzerine vasiye davalı Y. ile ölünceye kadar bakım akdi yapmak ve tapuya tescil ettirmek üzere izin verildiğini ve işlemin tapuya tescil edildiğini, ancak denetim makamından izin almadan kısıtlının ölmesi üzerine işlemin eksik kaldığını, davalı Y.'a yapılan tescilin yolsuz tescil haline geldiğini ileri sürüp öncelikle denetim makamı olarak Türk Medeni Kanununun 463/4.maddesi uyarınca ölünceye kadar bakım sözleşmesi yapılmasına izin verilerek onanması suretiyle tescilin yasal hale getirilmesi olmazsa işlemin iptali ile önceki haline getirilmesini istemiştir.

Davalılar, tescil işleminin yolsuz olmayıp denetim makamının onayı ile tamamlanacak işlemlerden olduğunu , eksikliğin tamamlanması gerektiğini bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ölü kişi ile ilgili ölünceye kadar bakım sözleşmesinin denetim makamınca onaylanmasının mümkün olmadığı, denetim makamı onayı olmadan yapılan tescilin yolsuz olduğu gerekçesiyle davalı E. yönünden davanın husumetten reddine, davalı Yaşar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı E. yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, kayıt maliki davalı Yaşar yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden Manisa 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/221 Esas 2009/472 Karar sayılı vesayet davasında A.Y.'nun kısıtlanmasına ve kızı E. K.'nın vasi olarak atanmasına karar verildiği, kararın 18.5.2009 tarihinde kesinleştiği, daha sonra vasinin başvurusu üzerine Manisa 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/576 Esas 2009/862 Karar sayılı husumete izin davasında A. Y.'nun maliki olduğu 2131 ve 2517 parsellerin karşılığında Y.

A.ile ölünceye kadar bakım sözleşmesi yapmak üzere vasiye izin verildiği, bu kararın da 20.7.2009 tarihinde kesinleştiği ve vasi E. ile Y.arasında 24.9.2009 tarihinde ölünceye kadar bakım akti yapılarak A.

Y.'ya ait 2517 parsel sayılı taşınmazın davalı Y.'a temlik edildiği, bakım akdinin yükümlüsü Y.'ın 7.7.2010 tarihinde Manisa 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/70 D-İş dosyasında husumete izin kararının denetim makamınca onanmasını istediği,Asliye Hukuk Mahkemesince vesayet altına alınan kişinin öldüğü gerekçesi ile dosyanın vesayet makamına iadesine karar verildiği nitekim nüfus kayıtlarına göre kısıtlı A.

Y.'nun 11.4.2010 tarihinde öldüğü, davacı Tapu Sicil Müdürlüğünün 29.9.2010 tarihinde davalı Yaşar'a TMK.1027 ve Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesi gereğince kayıtların düzeltilmesi için başvurduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki bu tür davaların kural olarak kayıt maliki yada mirasçıları tarafından açılması gerekir. Ancak; tapu sicillerinin tutulmasına ilişkin ilkelerden biri de Türk Medeni Kanununun 1007.maddesinden kaynaklanan hazinenin sorumluluğu olup, davacı idarenin böylesi bir davayı açmasında da hukuki yararının bulunduğu kuşkusuzdur.

Tapu Sicil Tüzüğü'nün 85.maddesi "Kütük üzerinden belgelere aykırı tescil veya yazımın düzeltilmesi için ilgilerin yazılı olurunun alınması ve yevmiye defterine kaydedilmesi gerekir.Belgeye aykırı yazımın veya tescilin düzeltilmesine,

ilgililerden birisinin yazılı oluru olmazsa, müdür defterdarlık veya mal müdürlüğünden düzeltme için dava açılmasını, talep eder.Hazine avukatı bulunmayan yerlerde bu düzeltmeler için müdürlük tarafından re'sen dava açılır.İkinci ve üçüncü fıkralardaki durum, ayrıca kütük sayfasının beyanlar sütünunda belirtilir.(Değişik son fıkra: 8.11.2004-2004/8109 K.) Kültür, yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde belgesine aykırı olarak basit yazım hatası yapıldığının tespit edilmesi halinde, müdür tarafından nedeni düzeltmeler sicilinde açıklanarak, re'sen düzeltme yapılır." şeklinde olup, doğrudan dava açmaya engel bir yasal düzenleme içermemektedir.