KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2012/1004 E., 2012/735 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2012
- Mahkemesi
- ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 19/04/2011
- Numarası
- 2011/35-2011/122
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı Hazine, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan taşınmaza davalıların yapılanmak ve ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davaya karşı bir diyecekleri olmadığını beyan etmişlerdir.
Mahkemece, davalıların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmaza müdahale ettikleri gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı Hazinenin, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmaza davalıların haklı ve geçerli neden olmaksızın müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve taşınmaz üzerindeki muhtesatların yıkımı isteği ile eldeki davayı açtığı, yapılan keşif sonucunda ibraz edilen bilirkişi raporu ve krokisinde taşınmaz üzerinde herhangi bir yapı bulunmadığı, çam ve servi ağaçlarının dikili olduğunun belirlendiği; davalıların davaya karşı ilk duruşmada;
müdahaleye son verdiklerini belirttikleri, öte yandan dosyaya ibraz edilen davalıların müşterek imzasını havi 26.10.2009 tarihli Muhakemat Müdürlüğüne hitaben yazılmış dilekçede, keza taşınmaza müdahaleye son verdiklerini ve gereğinin yapılmasını talep ettikleri; yine davalılarca Çeşme Mal Müdürlüğüne verilen 30.10.2009 tarihli dilekçe ile de çekişme konusu taşınmaza müdahalelerini önceden sona erdirdiklerini, ayrıca miras bırakanlarınca dikilen ağaçları da Hazineye bağışladıklarını bildirdikleri anlaşılmaktadır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2012/1004, K. 2012/735, 2 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama