Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/12768 K.2012/12528

Taraflar arasındaki davadan dolayı Adana 4. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 02.06.2011 gün ve 2010/1027 esas 2011/359 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 21.3.2012 gün ve 775-3122 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekilince istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 3402 sayılı Yasanın 18. maddesi hükmü uyarınca tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, tarafların temyizi üzerine dairece; “dava konusu taşınmazın, Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.2.2009 günlü, 2008/485 esas, 2009/102 sayılı kararı ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin onama gerekçesi gözetildiğinde, orman vasfında olduğu açıktır.

Bu durumda, her ne kadar davada, 3402 sayılı Kadastro Yasanın 18. maddesi uyarınca davacı Hazine adına tescil istenmiş ve bu istek kabul edilmiş ise de; taşınmazın niteliği itibariyle sicile bağlanması mümkün bulunan yerlerden olduğu gözetilerek, orman vasfıyla Hazine adına tescile karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı olduğu üzere tarla vasfıyla Hazine adına tescile karar verilmiş olması doğru değildir” gerekçesiyle bozulmuş, davacı Hazine vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; Çukurova ilçesi, S... Köyünde bulunan dava konusu taşınmazın 1956 yılında yapılan kadastro tespitinde “fundalık-çalılık” niteliği ile tescil harici bırakıldığı, davalı N...’in TMK.nun 713. maddesi uyarıca açtığı tescil davasının Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.02.2009 tarih, 2008/485 esas, 2009/102 karar sayılı ilamı ile, yerin zilyetlikle mülk edinilebilecek taşınmazlardan olmadığı gerekçesiyle reddine karar verildiği, anılan kararın derecattan geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hazine, çekişmeli yerin ileride ekonomik yarar sağlaması mümkün yerlerden olduğunu ileri sürerek 3402 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca Hazine adına tescil isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Gerçekten de, davalı tarafından tescil isteği ile açılan Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/485 esas sayılı dava dosyasında yapılan inceleme ile, taşınmazın 1956 yılında yapılan kadastro tespitinde “fundalık çalılık” niteliği ile tescil harici bırakıldığı, bölgede orman kadastrosunun yapılmadığı, mahallinde yapılan uygulama sonucunda, 01.10.2007 tarihli orman mühendisi bilirkişi raporu ile, taşınmazın “orman sayılmayan” yerlerden olduğunun belirtildiği, yine 30.10.2007 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporunda ise, (A), (B) ve (C) alanı olarak incelenen taşınmazın % 5-7 eğimli olduğu,

içinde 4-5 yaş zeytin fidanları ile 30-35 yaş arası zeytin ağaçları bulunduğu, ağaçların yabaniden aşılandığı, uzun yıllardan beri zeytin üretimi ve tek yıllık bitkisel üretim olarak tarımsal faaliyette bulunulduğu, 2. sınıf kuru tarım arazisi niteliğinde olduğunun belirtildiği görülmektedir.

Öyleyse, yukarıda açıklanan dosya kapsamı ve bilirkişi raporları gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın “orman” vasfında olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1 maddesi hükmünde, hakkında özel sicil oluşturulabilecek yerler ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerin Hazine adına tespit ve tescil edileceği hükmü öngörülmüştür.