Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/13075 K.2013/1460

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Köy Yerleşim Komisyonu'nun 13.10.1997 tarih ve 31 sayılı kararı ile ilave köy yerleşim alanı uygulama sahası içerisinde kalan ve mera vasıflı iken, 4342 sayılı .....Kanununun 14/1-D maddesi uyarınca tahsis amacı değişikliğinin uygun olduğu.... tarafından 08.06.2007 tarihinde kabul edilerek ....adına tescil edilen taşınmazlardan 197 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilip, 201 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 sayılı parsellerin oluşturulduğunu, 05.02.2009 tarih ve 9 sayılı Köy Yerleşim Alanı Komisyonu'nun kararıyla davalı ... adına tescillerinin yapıldığını,

ancak yasa gereğince görüşü sorulan .... bildirmiş olduğu hususların yerine getirilmediğini, oysa taşınmazların..... değerlendirmesi sonucunda verilecek onay doğrultusunda davalıya devrinin gerektiğini ileri sürerek tapu iptali ve hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yasal hükümlere göre verilen idari kararlarla mera vasfı kaldırılarak Hazine adına tescil edilen taşınmazların köylünün ihtiyacı nedeniyle köy tüzel kişiliğine devredildiğini, idari karar tarihleri itibariyle mevcut kanuni düzenlemelere uygun olarak işlem yapıldığını, tescil dayanağı idari kararın idari yargı yerinde iptal edilmedikçe tapu iptal ve tescil davası açılamayacağını, kaldı ki, hazine temsilcisinin karşı oyuyla verilen komisyon kararına karşı itiraz edilmediğinden tescilin illeti olan kararın kesinleştiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, dairece; “dava konusu

taşınmazların mera sicilinde kayıtlı 197 sayılı parselden geldiği sabittir. 442 Sayılı Köy Kanununun 5178 Sayılı Kanunla değişik ek 12. maddesi uyarınca, bu tür yerlerden mera olarak yararlanılamayacağı anlaşılanlar, köy yerleşim planının onayıyla bu vasıflarını kendiliğinden kaybeder. Ek 12. maddenin 2. fıkrası hükmüne göre, uygulama için .... görüş alınması gereken yerler .... özel mülkiyetinde kalan, kamu hizmetine tahsis edilmemiş taşınmazlardır.

Somut olayda; çekişmeli taşınmazların öncesi harman yeri olduğundan ve yasa uyarınca köy yerleşme planının onayı ile bu vasfını kendiliğinden kaybedeceğinden, 442 Sayılı Köy Kanununun Ek 12. maddesinin 2. fıkrasına göre uygulama için ..... görüş alınması gerekmez.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, taşınmazların önceki niteliği göz ardı edilerek ve .... özel mülkiyetindeki yerlerdenmiş gibi yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir” gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.