Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/14000 K.2013/1995

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava,çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalının müdahalesinin haklı bir sebebe dayanmadığı gerekçesiyle el atmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmiştir.

Davacı, kayden maliki olduğu 11 parsel sayılı taşınmazının bir bölümünü davalının otopark olarak kullanmak suretiyle müdahalede bulunduğunu ileri sürerek el atmanın önlenmesine karar verilmesini istemiş;davalı ise,haksız işgalin sözkonusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu arsa vasfındaki, 416.09 m² yüzölçümlü, 11 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu,komşu 12 parselin ise dava dışı Belediye adına sicil kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

İddia ve savunma doğrultusunda yapılan araştırma, inceleme ve uygulama neticesinde elde edilen bilirkişi raporuna göre, kayden davacıya ait çekişme konusu 11 nolu parselin bir kısmına davalının haklı geçerli bir neden olmaksızın el attığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava dilekçesinin içeriği ve safahattaki davacının beyanından davalının taşınmazının bir kısmına el attığından, el atılan kısma müdahalenin önlenmesi davada talep ve dava edilmiş mahkeme kararında yazılı olduğu şekilde yıkım konusunda bir talebi bulunmamaktadır.

Bilindiği üzere; taraflar arasındaki çekişme hangi hususa ilişkin ise taleple bağlı kalınarak çekişmenin giderilmesi asıldır. Anılan bu kural, HMK.'nun 26.maddesi hükmünün bir gereği olup, istek dışına çıkılarak karar verilemez.

O halde, mahkemece davacının taşınmazına davalın el attığından bahisle sadece el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken HMK.26.maddesi hükmü gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.