Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/16572 K.2013/98

Yanlar arasında görülen el atmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu,açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, el atmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1146 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, davalıların çekişme konusu taşınmaza ekip biçmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, ancak dava dilekçesinde isteklerden sadece ecrimisil yönünden dava değeri gösterildiği halde el atılan taşınmaz bakımından bir değer gösterilmemiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, gerek 492 sayılı Harçlar kanununun 16. maddesi, gerekse 1953 tarih 10/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca el atmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil istekli davalarda dava değerinin her üç isteğin toplamından ibaret olacağı öngörülmüştür. O halde davaya devam edilebilmesi için dava değeri üzerinden harç ikmali yapılması gerekeceği açıktır.

Oysa mahkemece dava dilekçesinde ecrimisil olarak gösterilen değerle bağlı kalınarak el atmanın önlenmesi isteği bakımından bir değer belirlenmeden ve harç ikmal edilmeden neticeye gidilmiş olması doğru olmadığı gibi, dosya içeriği ve tanık beyanlarından davaya konu taşınmazın dava açıldıktan sonra davalılar tarafından kullanılmaya devam edilip edilmediği yönünde hükme yeterli araştırma ve soruşturma yapıldığını da söyleyebilme olanağı yoktur.