Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/1969 K.2012/4695

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı İdare, dava konusu 764 ada, 21 sayılı, Evkafa Mülhak Kareki H.Ç. Mescidinde D.G. E. H. Ağa Vakfından icareli taşınmazın, 3/12 payının Y..., 7/12 payının T.., 2/12 payının ise Y.. adına kayıtlı olduğunu, tapu kaydında mutasarrıf olarak adı geçenlerin mirasçı bırakmadan öldüklerini, vakıf taşınmazlarının 10 yıldır kayyımla idare edildiğini ileri sürerek, 5737 sayılı Vakıflar Yasasının 17. maddesi uyarınca kayyım şerhinin kaldırılarak, mutasarrıflar adına olan kaydın iptali ile taşınmazın vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “…kayyımlığın kaldırılması isteği yönünden mahkemenin görevsizliğine, ilgili istek bakımandan davanın tefrikine, eldeki dava bakımından bekletici mesele yapılmasına, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, kayyımlığın kaldırılmasına ilişkin istek bakımından karar verilmeye yer olmadığına, mutasarrıflar adına olan tapu kaydının iptali ile H. Ağa Vakfı adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; kayyım şerhinin kaldırılması, tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkin olup mahkemece şerhin kaldırılması hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, tapu iptal tescil isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 764 ada, 21 sayılı, " Evkafa Mülhak Kareki H.Ç. Mescidinde D. G.E.H.Ağa Vakfından" icareli taşınmazın, mutasarrıflarının ölü olduğu, mirasçılarının saptanamadığı, 10 yılı aşkın süredir kayyum ile yönetildiği anlaşılmaktadır.

Davacı Vakıflar idaresi; anılan taşınmazın aslının vakıf olduğu, icarereli taşınmazlardan olup mutasarrıflarının gaip olması nedeniyle kayyumla idare süresinin dolduğu iddiasıyla tapu kaydındaki kayyum şerhinin kaldırılarak taşınmazın vakfı adına tescili isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca tefrik kararı verilen "kayyım şerhinin kaldırılması" isteği bakımından, görevli mahkemede "şerhin kaldırılmasına" karar verildiği gerekçesiyle bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına, çekişmeli taşınmazın aslının vakıf olduğu belirlenmek suretiyle 2762 sayılı Yasayı yürürlükten kaldıran 5737 sayılı Vakıflar Yasasının 17. maddesi hükmü yarınca davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı yanın bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne varki, davada 6100 sayılı HMK'nun 50. maddesi (HUMK'nun 38. maddesi) uyarınca kendisine husumet yöneltilen kayyum- İstanbul Defterdarlığı, 3561 sayılı Yasa hükümleri gereğince yasal hasım durumundadır. Anılan Yasanın 2. madesindeki düzenlemede; kayyım tayin edilen mal memurunun 492 sayılı Harçlar Yasasının 1 ve 3 nolu tariflerine göre bütün işlemlerinin aynı Yasanın 13/J maddesi hükmü kapsamında olacağına yer verilmiştir.

Hal böyle olunca; yasal hasım kabul edilen kayyumun yargılama giderleri ile 1957 tarih, 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu giderlerden sayılan avukatlık parasından sorumlu tutulamayacağı gözardı edilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir.