KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2012/2675 E., 2012/5742 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 16/03/2011
- Numarası
- 2011/10-2011/74
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava;tapu iptali isteğine ilişkin olup;mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa hükümleri uyarınca davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.
Gerçektende işin esası bakımından 5841 sayılı yasanın yürürlüğü döneminde davanın hakdüşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur.Ne var ki,anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 t. 2009-31 E. 2011-77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve23.07.2011 tarihinde kararın resmi gazetede yayımlanmasıyla iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.
Öyle ise kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında,5841 sayılı yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin mahkeme kararının verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümese de,10ç03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere,iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği,ancak henüz devam eden uyuşmazlıkların iptal kapsamında bulunacağı açıktır.
O halde, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin verilen kararın doğruluğundan söz edilemez.Zira,kamu düzeni ile ilgili bütün haller istisnanın kapsamına girer.
Hal böyle olunca;işin esasına hakkında 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2012/2675, K. 2012/5742, 16 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama