Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/3076 K.2012/6015

Yanlar arasında görülen tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çekişmeli taşınmazın icareli olması nedeni ile vakfı adına tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden,1187 ada 8 parselin ½ payının Sulu Manastır Vakfı, diğer ½ payın ise A.. oğlu M. adına kayıtlı bulunduğu,davanın mutasarrıfın payına yönelik açıldığı,1943 tarihli kadastro tespiti sırasında anılan şahsın vefat ederek karısı ve çocuklarını mirasçı olarak bıraktığının bildirildiği, aynı hususun İstanbul Valiliğinin 07-04-1944 tarihli yazısında teyit edildiği görülmektedir.

Öncelikle belirtmek gerekirki,tapu kaydında malik S..Manastır Vakfı gösterilmesine karşın dava S.. K.. Ermeni Kilisesi Vakfı tarafından açılmış,davacı vakıf kayıt maliki ile aynı tüzel kişiliği taşıdığını beyan etmiştir.Mahkemece bu husus üzerinde durulmamış, çelişki giderilmemiştir.

Bilindiği üzere, 5737 SK’nun 17. maddesi uyarınca aslı vakıf olan taşınmazın mutasarrıflarının kaçak veya yitik duruma düşmüş olmaları halinde taşınmaz aslına, diğer bir deyişle vakfına döner; ancak mutasarrıf kaçak ve yitik değilse taşınmazın vakfı adına tesciline olanak yoktur.

Eldeki davada ise mahkemece mutasarrıfın mirasçılarının bulunup bulunmadığı, var ise kaçak ve yitik duruma düşüp düşmedikleri araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece kayıtta gösterilen vakıf ile davacı vakfın aynı vakıf olup olmadığının ve 5737 SK’nun 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.