Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/3156 K.2012/3847

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden köy tüzelkişiliğine ait olan dava konusu 513 parsel sayılı taşınmazdaki binanın ikinci katının, haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davalı tarafından kullanıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve geriye dönük 5 yıllık ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, köy tüzelkişiliği ile yapılan protokol ve kira sözleşmesi uyarınca taşınmazı tasarruf ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; elatmanın önlenmesine, 6.200,00 TL ecrimisilin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi,ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kayden davacı köye ait çekişme konusu taşınmaz üzerindeki iki katlı yapının dava tarafından haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullanıldığı belirlenerek elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir.Reddine.

Ancak, çekişmeli taşınmazın uzun yıllardan beri davalı tarafından kullanılmasına davacı tarafından karşı çıkılmadığı gibi uyarıda da bulunulmadığı gözetildiğinde davalının kullanımının muvafakate dayalı olduğu ve dava açılmakla muvafakatin geri alındığı kabul edilmelidir. Bir başka ifadeyle davalı ile kayıt maliki arasında Borçlar Kanununun 299. maddesi uyarınca sözlü olarak ariyet akdi yapıldığı ve aynı Yasanın 304. maddesi gereğince de dava açılmakla akde son verildiği buna göre de davalının davadan önce haksız işgalci olmadığı kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.