Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/3295 K.2012/6360

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, feragat nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava, tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı Z., davalı M.'den alınan borç paranın teminatı olarak kararlaştırılan eşi Yusuf'a ait 459,988,990 ve 974 parsel sayılı taşınmazların üzerinde hacizler bulunması nedeniyle M. adına temlik edilememesi üzerine M.'in baskısı ve hileli davranışları sonucunda kendi adına kayıtlı çekişme konusu 652, 653, 654, 655 parsel sayılı taşınmazların tamamı, 657 sayılı parselin ise 5472/32768 payını inançlı işleme dayalı olarak 24.9.2010 tarihinde satış suretiyle davalı M.'e temlik ettiğini, davalı M.'in de daha sonra 652 ve 653 sayılı parselleri 2.8.2011 tarihinde, yine 654,

655 sayılı parseller ile 657 parseldeki payı 4.10.2011 tarihinde muvazaalı olarak davalı Bilal'e devrettiğini, bilahare inanç sözleşmesine konu 459 ve 988 sayılı parsellerin eşi Yusuf tarafından 14.3.2011 tarihinde M.'e temlik edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; yargılama aşamasında taraflarla birlikte vekillerinin de imzalamış bulunduğu 28.11.2011. Tarihli " uzlaşma ve sulh tutanağı" başlığını taşıyan belgenin dosyaya ibraz edildiği ve bu belge ile bağlantılı olmak üzere de davacı vekilinin 29.11.2011 tarihli dilekçesi ile davadan feragat edildiği, buna istinaden de mahkemece; feragat nedeniyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Hemen belirtilmelidir ki, yukarıda değinilen 28.11.2011 tarihli "uzlaşma ve sulh tutanağı" başlığını taşıyan belgenin ve içeriğinin 1136 sayılı Avukatlık Kanunun 2.5.2001 tarih, 4667 sayılı yasanın 23. Maddesi ile eklenilen 35/A maddesi kapsamında unsurları belirtilen ve İİK' nun 38. Maddesinde öngörülen ilam niteliğinde bir belge olduğu tartışmasızdır. Diğer taraftan, yapılan feragatın ise 6100 sayılı Yasanın 307.maddesinde öngörülen nitelikte davadan feragat olarak değerlendirmek olanaksızdır. O halde, mevcut durum gözetilerek "yukarıda değinilen belgeye atıf yapılarak dava hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması gerekirken mutlak hukuki netice doğuracak nitelikte davanın feragat yönünden reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.