Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/3911 K.2012/8604

Yanlar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve temliken tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın, kımen kabulüne, birleşen davaların reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.07.2012 Salı günü saat:09.35'te daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil; birleşen davalar temliken tescil isteklerine ilişkin olup,asıl davanın kısmen kabulüne ,birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, davalıların çekişmeli taşınmazda kişisel veya ayni bir hakları bulunmaksızın taşınmaza el attıkları ileri sürülmek suretiyle eldeki dava açılmakla birlikte dava dilekçesinde isteklerden sadece ecrimisil yönünden dava değeri gösterildiği halde, el atılan taşınmaz bakımından bir değer gösterilmemiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, gerek 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi, gerekse 1953 tarih 10/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istekli davalarda dava değerinin her üç isteğin toplamından ibaret olacağı öngörülmüştür. Ayrıca davaya devam edilebilmesi belirlenen değer üzerinden harcın ikmaline bağlıdır. Harcın ikmal edilmemesinin müeyyidesi ise yine Harçlar Kanunu'nun 30 ve 32.maddesinde duraksamaya yer bırakmaksızın belirlenmiştir. Oysa mahkemece dava dilekçesinde ecrimisil olarak gösterilen değerle bağlı kalınarak diğer istekler bakımından bir değer belirlenmeden ve harç ikmal edilmeden neticeye gidilmiş olması doğru değildir.

Diğer taraftan, kabul tarzı itibarı ile de çekişmeli taşınmazın sicil kaydında 3402 sayılı Yasanın 19. maddesi hükmü uyarınca muhtesat şerhinin varlığı sebebiyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteği kısmen kabul edilmiş ise de, bununda doğru olduğu söylenemez. Zira, muhtesat şerhi fiili durumun tespitine ilişkindir. Davalı taraf köy korucusu sıfatıyla orada bulunduğuna göre taşınmazın davacı tarafa ait olduğunu bilmemeleri olanaksızdır.

Öyleyse, temliken tescil isteği koşullarından asıl olan iyi niyetin varlığının somut olayda gerçekleşmediği sabittir. O halde, davalıların iyiniyetli olduğu da kabul edilemeyeceğine göre, haklarında açılan el atmanın ve ecrimisil isteği bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu isteğin kısmen kabulüne karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Esasen mahkemece temliken tescil davaları reddedildiği halde, muhtesat şerhi bulunan dava konusu taşınmaz bakımından asıl davanın kısmen kabul edilerek çelişkiye düşülmesi de isabetsizdir.