KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2012/4047 E., 2012/7378 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2012
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, miras bırakanları Habibe Biçken'in, 469 parsel sayılı taşınmazdaki payını dava dışı vekili Mustafa Kutsi Biçken'in vekalet görevini kötüye kullanarak akrabası olan dava dışı Kemal Ünallı'ya muvazaalı olarak satış suretiyle devrettiğini, murise herhangi bir para ödenmediğini, öte yandan diğer paydaşlarının Kemal aleyhine süresinden sonra şufa davası açarak çekişme konusu paya malik olduklarını, şufa davasını takip etmeyen Kemal ile vekilin şufa davasının davacıları ile işbirliği içinde kötüniyetli olarak hareket ettiklerini ve taksim neticesi taşınmazın davalıya intikal ettiğini ileri sürerek, tapunun iptali ile miras payları oranında tescile karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı, miras bırakanlarının şufa davası neticesi çekişme konusu paya malik olduklarını, iyiniyetli olduğunu, vekil ile muris arasındaki ilişkilerin kendisini ilgilendirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacıların iddialarının sabit olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davacıların iddialarının sabit olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Bilindiği üzere, vekalet görevinin kötüye kullanılması davaları miras bırakan adına ona teban açılan dava türlerindendir.
O halde vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı böyle bir davada tüm mirasçılar adına iptal ve tescil istenilmesi yasal bir zorunluluk olup, olaya bu açıdan bakıldığında pay oranında dava açılması mümkün değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2012/4047, K. 2012/7378, 14 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama