Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/437 K.2012/1609

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları S.. G..'e ait dava konusu 8 parça taşınmazın murisin ölümünden beri mirasçılar arasında yeralan davalılar tarafından ekilerek ve kiraya verilerek kullanıldığını, sözlü ihtarda bulunduklarını halde, paylarını kullanmalarına izin verilmediğini ileri sürerek, miras payları oranında elatmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazları davalı Ş..'ün kullandığı, davalı T..'un tasarruf etmediği gerekçesi ile davalı T.. yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden davacıların miras payları oranında elatmanın önlenmesine, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Ş.. E. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı T.. yönünden davanın reddine, davalı Ş.... yönünden elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Çekişme konusu taşınmazların tarafların miras bırakanı olan ve 28.11.2005 tarihinde ölen S.. G.. adına kayıtlı olduğu, davacıların; miras bırakanın ölümünden beri çekişme konusu yerleri davalıların kullandıklarını, paylarını kullanmalarına izin vermediklerini ileri sürerek, pay oranında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istekli eldeki davayı açtıkları, davalı Ş.'ün murisin ölümünden sonra taşınmazları kendisinin kullandığını, davacıların bir hakkı varsa mahkeme kanalı ile istemeleri gerektiğini bildirdiğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere ve özellikle; taraflar ile dava dışı kişilerin iştirak halinde malik oldukları çekişme konusu taşınmazları paydaşlardan yalnızca davalı Ş.. E..'nin tasarruf ettiği belirlenmek ve benimsenmek suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı Ş.. E..'nin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, dava kısmen kabul edildiği halde yargılama giderlerinin (harç hariç) tarafların haklılık oranına göre paylaştırılmamış olması doğru değildir.

Öte yandan; başvurma harcı dava açarken ödenen maktu harç olup, eldeki davanın açıldığı 24.11.2009 tarihi itibariyle Asliye Hukuk Mahkemelerinde görülecek davalarda alınması gerekli harç miktarı 15,60.-TL olduğu ve bunun da dava açılırken zaten tahsil edildiği halde, yanılgılı değerledirme ile karar tarihindeki başvurma harcı miktarı esas alınarak aradaki 2,80.-TL farkın davalıdan tahsiline karar verilmiş olması da isabetsizdir.