Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/4463 K.2012/7316

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları...'nın maliki olduğu Eylül 319 D. sıra no 242 cilt 182 ve sayfa 89 da kayıtlı taşınmaza fiilen el konulduğunu ve işgal edildiğini, kadasdro çalışmaları sonucunda da 1856 ada 1 parsel sayılı taşınmaz kapsamında kaldığını belirterek, mülkiyet haklarının ihlal edilmesi nedeniyle tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine, kadastro tespit ve tescil tarihi itibariyle dava açma sürelerinin geçtiğini, taşınmazın öncesinde de Hazineye ait olup, askeri birlikler tarafından kullanıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacıların tazminat isteklerini dayandırdıkları tapulu yerlerin 1940 tarihinde 2613 sayılı Yasa uyarınca yapılan kadastro neticesinde Hazine adına tesbit edilerek kesinleştiği, anılan yasada zaman aşımı veya hak düşürücü süre yönünden herhangi bir düzenleme bulunmadığından, bu yasayı yürürlükten kaldıran ve Ekim1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Yasasının geçici 4/3.maddesi hükmü uyarınca;

ayni hak talebi bakımından öngörülen 1 yıllık sürenin de dava açılmamakla Ekim 1988 tarihinde dolduğu, bu tarih itibariyle mülkiyetten kaynaklanan ayni hakkın kaybedildiği, tazminat için öngörülen sürenin başlangıcının bu tarih olacağı ve buna göre de B.K'nun 125.maddesinde öngörülen 10 yıllık zaman aşımı süresinin de geçmiş bulunduğu gözetilmek suretiyle, mahkemece davanın reddine karar verilmiş olması bu gerekçeyle doğru bulunduğuna göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir.