Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/4476 K.2012/10600

Yanlar arasında görülen tapu iptali-tescil, tazminat ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve karşı davaların, reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 02.10.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat C. G. ile diğer temyiz eden vekili Avukat A. T. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl dava, inançlı işleme dayalı tapu iptal ve tescil, karşı dava ise maddi tazminat ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1038 ve 1039 parsel sayılı taşınmazların öncesinde davacı adına kayıtlı iken 8.8.2007 tarihli resmi akitle davalıya satış suretiyle temlik edilerek davalı adına sicil kaydının oluştuğu, her iki taşınmazın halen davacı tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, bankaya olan 46.750,00.-TL borcunun ödenmesi ve tekrar iadesi karşılığında çekişme konusu taşınmazları teminat olarak davalıya temlik ettiğini, borcunu ödemek istediği halde davalının borç miktarının fazla olduğunu iddia ederek iadeye yanaşmadığını ileri sürerek, asıl davayı açmış, davalı ise karşı davasında, bankaya ödenen borçtan başka ayrıca 69.000,00.-TL daha davacıdan alacaklı olduğunu, davacının toplam 115.750,00.-TL borcu bulunduğunu, aralarındaki ticari anlaşmaya sadık kalınmaması nedeniyle zarara uğradığını ve taşınmazların haksız olarak davacı (karşı davalı) tarafından kullanıldığını ileri sürmüştür.

Gerçekten de, davalı (karşı davacı) tarafından ibraz edilen ve asıl davacının imzasını taşıyan 30 Temmuz 2007 tarihli adi yazılı belgede, anılan tarih itibariyle davalıya 69.000,00.-TL borcu olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan somut olgular benimsenmek ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 97. maddesi gözetilmek suretiyle asıl davanın ve karşı dava yönünden ise ispatlanamayan tazminat isteği bakımından davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının tüm, davalının (karşı davacı) öteki temyiz itirazları yerinde değildir, redine.

Davalının (karşı davacı) diğer temyiz itirazlarına gelince;

Çekişme konusu her iki taşınmazda karşı davacının kayden mülkiyet hakkı bulunduğuna çap iptale kadar geçerli olduğuna göre, kayda üstünlük tanınmak suretiyle karşı davalının haksız işgali nedeniyle ecrimisil isteğini haklı kılacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; ecrimisil isteği yönünden gerekli araştırma yapılıp talebin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir