KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2012/4983 E., 2012/7229 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2012
- Mahkemesi
- ARAKLI SULH HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 29/04/2011
- Numarası
- 2009/176-2011/250
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve zararın tazmini davası sonunda, yerel mahkemece dava konusu taşınmazların değeri bakımından Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırını aştığı gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, eski hale getirme ve zararın tazmini isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, dava konusu taşınmazların değeri bakımından Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırını aştığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Davacılar, davalı Yusuf ile birlikte paydaşı oldukları 154 ada 4 ve 6 parsel sayılı taşınmazlardan davalılar tarafından fındık ve meşe ağaçlarının kesilmesi suretiyle yol açıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.
Mahkemece, yapılan keşif sonucu elde edilen bilirkişi raporlarında 4 ve 6 no' lu parsellerin toplam değerleri belirlenip bu değer dava değeri olarak kabul edilerek görev hususunda yukarıdaki karar verilmiştir.
Ne var ki, dava değeri 4 ve 6 no'lu parsellerin tümünün değeri olmayıp taşınmazlardan geçirilen yolun arz değeri ile kesilen ağaçların değeri, eski hale getirme bedeli ve uğranılan zararın toplamından ibaret olup bilirkişilerce belirlenen, dava konusu taşınmazların kayıp ürün bedeli, odunluk ağacın değeri ve zeminin eski hale getirme bedeli toplamı 1.044,00TL, 64.36 m2'lik yolun zemin bedeli 1.351,56 TL olup dava değeri 2.395 Tl'dır. Bu saptamalar karşısında dava değerinin Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanına girdiği kuşkusuzdur.
Hal böyle olunca, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile görevsizliğe hükmedilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2012/4983, K. 2012/7229, 13 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama