KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2012/7366 E., 2012/12002 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2012
- Mahkemesi
- ISPARTA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 23/02/2012
- Numarası
- 2010/172-2012/72
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil veya tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı H. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hakimi . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava, vekalet görevini kötüye kullanma hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmadığı taktirde tazminat isteğine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Gerçekten de davacının vekil tayin ettiği davalı H..ın vekalet görevini kötüye kullanarak 2069,2236,2391,2392 ve 3249 parsel sayılı taşınmazlardaki davacıya ve küçük R..'e ait payları diğer davalı E..'e temlik ettiği ve davanın E.tarafından kabul edilmesi sebebiyle mahkemece hüküm kurulmuş olmasında ve ayrıca avukatlık ücreti ve harçtan dolayı da elbirliği ve işbirliği içerisinde hareket edilmesi nedeniyle müştereken ve müteselsilen davalıların sorumlu tutulmuş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne varki, davacı R. karardan önce reşit olduğu halde davada bizzat veya vekil kılacağı bir avukat marifetiyle temsil edilmemiştir.Öyleyse usuli dairesinde taraf teşkilinin tamamlandığı söylenemez.
Diğer taraftan; dava 2069, 2236, 2391, 2392 ve 3249 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olup mahkemece dava değerinin bu taşınmazların toplamından ibaret olacağı düşüncesi ile avukatlık ücreti belirlenirken diğer taraftan birleşen her dava bakımından ayrıca vekalet ücreti tayin edilmesi doğru değildir.
Öte yandan; dava davalı E.'in kabulü ile sonuçlandığına göre 492 sayılı Harçlar Yasasının 22. maddesi hükmü gözetilmek suretiyle harcın belirlenmesi gerekirken anılan yasal düzenleme de gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2012/7366, K. 2012/12002, 30 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama