Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/7456 K.2012/9413

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalılardan H., Z. ve M. vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 11.09.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı H. Ü.vekili Avukat A.T. ile diğer temyiz eden Hazine vekili Avukat G.T. geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalı M.

Ü. vekili Avukat, davalı Z. Ü.vekili Avukat ve davalı N.K. gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı Hazine, 13700 m2 yüzölçümlü 1574 sayılı kadastral parsel malikleri aleyhine daha önce açılan dava sonunda Eyüp 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/321 esas 1974/32 Karar sayılı ilamı ile 4700 m2 lik miktar fazlasının iptali ile Hazine adına tesciline karar verildiğini, anılan tescil ilamı tapuya yansıtılmadan imar uygulaması gördüğünü, 6 ve 11 sayılı imar parsellerinde davalılar adına oluşan kaydın yolsuz olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştırBilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin.

6100 sayılı HMK.'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada 1086 sayılı HUMY.'nın 381.maddesinin son fıkrasına 6100 sayılı HMY.'nın 294. maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.İşte bu gibi hallerde tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur.

Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Somut olaya gelince, yukarıda değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda davalılardan M. Ü. hakkında hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararda hüküm kurulmayarak kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Davacı ve bir kısım davalıların temyiz itirazları yerindedir.