Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/7675 K.2012/14571

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan...’in mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 8 nolu bağımsız bölümü kızı davalıya satış suretiyle O'nun da dava dışı ...’na yine satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini, murisin satış ihtiyacının bulunmadığını ileri sürerek tenkis talebinin kabul edilerek 5.000,00.-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında talebini 26.152,92.-TL olarak ıslah ettiğini bildirmiştir.

Davalı, davanın 1 yıllık zaman aşımı süresinde açılmadığını, dava konusu taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, sağlık sorunları nedeniyle üst katta bulunan daireye çıkamayınca yeri dava dışı kişiye devrettiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, 16. Hukuk Dairesince; “ mirasçılık ve mirasın geçişi miras bırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. Davalı, cevap süresi içinde zaman aşımı definde bulunmuştur. Bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir” gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tenkis isteğine ilişkin olup, mahkemece, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Ancak, miras bırakan çekişme konusu taşınmazın temlikini satış suretiyle gerçekleştirmiştir. Bilindiği üzere, Türk Medeni Kanununun 560 ila 571. maddeleri arasında öngörülen tenkis davası, murisin bağış gibi sağlar arası, miras mukavelesi veya vasiyet gibi ölüme bağlı tasarruflarının söz konusu olduğu durumlarda dinlenebilir.

Oysa, eldeki davada, murisin yaptığı temlik ne sağlar arası tasarruf ne de ölüme bağlı tasarruf olmadığına göre tenkis davasının dinlenmesine olanak yoktur.

O halde, yerel mahkemenin davanın reddine dair kurduğu hüküm bu gerekçe ile ve sonucu itibariyle doğrudur.

Davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün