KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/12905 E., 2013/16445 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2013
- Mahkemesi
- ANKARA 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 17/04/2013
- Numarası
- 2012/3-2013/243
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, noterde düzenlenen 03.11.2011 tarihli miras taksim sözleşmesi ile davacıların taşınmazdaki hak ve hisselerinin tamamını davalılara temlik ettikleri, davacıların artık taşınmazda mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmaz tarafların ortak miras bırakanı M.Ö.adına kayıtlı iken 23.08.2010 tarihinde ölümüyle tarafların taşınmazda elbirliği halinde malik oldukları, ancak davacıların 03.11.2011 tarihinde noterde düzenlenen miras taksim sözleşmesi ile taşınmazdaki miras paylarını davalılara devrettikleri, böylece davalıların taşınmazda 1/2'şer oranda malik oldukları, eldeki davada ise; davacıların, murisin ölüm tarihi olan 23.08.2010 tarihi ile miras paylarının davalılara temlik edildiği 03.11.2011 tarihi arasındaki dönem için ecrimisil isteğinde bulundukları anlaşılmaktadır.
Bilindiği üzere; TMK 599. maddesi uyarınca mirasçılar, miras bırakanın ölümü ile mirası bir bütün olarak, kanun gereğince kazanırlar.
Hal böyle olunca; davacıların dava konusu taşınmazda miras bırakanlarının ölüm tarihi olan 23.08.2010 tarihi ile haklarını temlik ettikleri 03.11.2011 tarihleri arasındaki dönem için hak sahibi oldukları gözetilerek işin esasının incelenmesi, taraf delillerinin toplanması, değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/12905, K. 2013/16445, 21 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama