Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/13697 K.2013/13697

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Dava;çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece; hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davaya konu 2950 m² yüzölçümünde, tarla vasıflı, 21 parsel sayılı taşınmazın 10/10/1955 tarihli tapulama tespit çalışmaları ile davacı adına sicil kaydının oluştuğu, 04/02/2009 tarih ve 1978 yevmiyeli tevhid işlemi ile 6450 m²'lik tarla vasfındaki 187 parsele dönüştürülerek taşınmazda davacının dava dışı Ö. Ş. ile paydaş kılındığı, davalının ise kuzey sınırından komşu 19 parselde 08/11/2005 tarihli satış akdi ile kayıt maliki olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde; kayden maliki bulunduğu çaplı taşınmaza, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın taşkın yapılaşmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek eldeki davayı 24/09/2007 tarihinde açmıştır.

Gerçekten de; mahkemece uzman bilirkişiler aracılığıyla yapılan 20/05/2008 tarihli keşif sonucu düzenlenen 27/05/2008 ve 14/10/2009 tarihli krokili ek rapor ile davalının kendi taşınmazında inşaa ettiği binanın davacıya ait 21 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 6.50 m², (B) harfi ile gösterilen 26.61 m ² (C) harfi ile gösterilen 75.90 m², (D) harfi ile gösterilen 15.75 m²'lik bölümlerine taşkın olduğu belirlenmiştir.

Ne var ki; çekişmeli taşınmazın keşif tarihinden sonra başka bir taşınmazla 04/02/2009 tarihinde tevhit edildiği ve 187 parsel sayılı taşınmazın oluşturulduğu,ancak keşfin tevhid işleminden önce yapıldığı ve hükmün de hukuki varlığı kalmayan 21 parsel üzerinden kurulduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; tevhiden oluşturulan 187 parsel sayılı taşınmazın krokisinin getirtilerek uzman bilirkişiler aracılığıyla zemine uygulanması, davalıya ait olan komşu 19 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapının tecavüzlü olup-olmadığının saptanması hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken hukuki varlığı kalmayan 21 parsele göre uygulama yapılarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.