KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/1394 E., 2013/5046 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2013
- Mahkemesi
- MALATYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 27/11/2012
- Numarası
- 2012/321-2012/579
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı A.A.tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve taşınmazın tahliyesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne, karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, çekişme konusu 2815 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olduğu, çekişmeli taşınmazda davalının davacının muvafakatine dayalı olarak oturduğu ve dava açılmakla muvafakatin geri alındığının kabulü karşısında, verilen kararda kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ancak, davalı taşınmazda birtakım iyileştirmeler, zorunlu ve faydalı masraflar yaptığını belirterek, savunma yoluyla bunların hüküm altına alınmasını istemiştir. İyileştirmelerin yapıldığı davacının kabulünde olduğu gibi, mahkemece de bu husus belirlenmiştir.
Bilindiği üzere, Türk Medeni Kanununun 994.maddesi gereğince başkasına ait taşınmazı iyiniyetli olarak elinde bulunduran kimsenin taşınmaza yapmış olduğu faydalı ve zaruri masrafları isteme hakkı vardır. Anılan bu giderler, kendilerine ödenmedikçe, taşınmazı alıkoyma hakkı bulunmaktadır. Ayrıca, böyle bir talebin ayrı bir davaya konu edilmeksizin aynı dava içinde savunma yoluyla yapılması da olanaklıdır. Esasen, yasal düzenleme de buna amirdir. Davacı da belirlenecek bedeli ödemeye hazır olduğunu bildirmiştir.
Hal böyle olunca, davalıların taşınmaza yaptığı zorunlu ve faydalı masraflar ile ilgili belirlenen bedelin depo edildiği taktirde elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, bu talebin değerlendirilmemiş olması doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/1394, K. 2013/5046, 8 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama