Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/14094 K.2013/17859

Yanlar arasında görülen tapu iptal tescil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekilleri tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, vekil ...'nın davacılar mirasbırakanı ...'nin öldüğünü satış işleminden önce bilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalıların ihtiyati tedbir kararının kaldırılması talebinin reddine ilişkin ek kararına yönelik temyiz incelemesinde; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, ihtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz yolu kapalı bulunduğuna göre bu kararların temyizen incelenmesinin yasal dayanağının bulunmadığı izahtan varestedir. O halde, davalıların temyiz isteği yerinde değildir, reddine.

Davacıların temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan ...’in 15.03.2010 tarihinde öldüğü,mirasçı olarak davacı annesi ile diğer davacı kardeşini bıraktığı,davacı annesi ...'ün de yargılama sırasında vefat ettiği,murisin ölümünden önce 16.10.2009 tarihinde davalılardan ...'yı, maliki olduğu 1 parsel sayılı taşınmazda 12 nolu bağımsız bölümü satması için satış yetkisi vererek vekil tayin ettiği,davalı ...'nın bu vekaletnamedeki satış yetkisine istinaden anılan taşınmazı murisin ölümünden sonra diğer davalı ...'ya 30.03.2010 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, davalı vekilin miras bırakanlarının ölmesine rağmen daha önceden verilen vekaletnameyi kullanmak suretiyle anılan temliklerin gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış;davalılar ise yargılama aşamasındaki beyanlarında taşınmazın davalı ... tarafından dava dışı kişiden bedelinin ödenerek alındığını ve muris adına temlikinin sağlandığını,gerçekte murisin taşınmaz alınırken bedel ödemediğini,daha sonra da verilen vekaletname kullanılarak taşınmazın geri alındığını savunmuşlardır.

Hemen belirtilmelidir ki, davacının miras bırakanının 15.03.2010 tarihinde öldüğü kayden sabittir. Bilindiği üzere; Türk Borçlar Kanununun 43 ve 513 maddeleri gereğince aksi kararlaştırılmış olmadıkça veya işin mahiyeti icabı olduğu anlaşılmadıkça ölüm ile vekalet akti son bulur. Dava konusu taşınmazın temlikinde kullanılan vekaletnamenin tetkikinde satış yetkisini içermekle beraber ölümden sonra devam edeceğine dair bir hususa yer verilmediği gibi ayrıca işin mahiyeti icabı kullanmanında gerekmediği görülmektedir.

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. (6100 s. HMK md. 255) Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada, davacı tanığı Songül'ün yalan beyanda bulunduğunu, kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. Bu durumda, olayları çok yakından bilen davacı tanığının sözlerine değer verilmesi gerekirken, sırf akrabalık nedeniyle beyanına itibar edilmemesi doğru değildir.

O halde, vekil edenin ölümünden sonra vekaletname kullanılmak suretiyle diğer davalıya yapılan yapılan temlik işleminin yolsuz tescil niteliğinde bulunduğu tartışmasızdır.

Diğer taraftan vekil ...'nın murisin yakın arkadaşı olması ve kayıt maliki olan diğer davalının ise vekil ...'nın kardeşi olması sebebiyle kayıt maliki davalı ...'nın Türk Medeni Kanunu'nun 1023. maddesindeki iyiniyet koruyuculuğundan yararlanamayacağı da sabittir.

Hal böyle olunca, dosyadaki deliller ve davalıların beyanları birlikte değerlendirildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.