KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/172 E., 2013/4409 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2013
- Mahkemesi
- DATÇA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 13/09/2012
- Numarası
- 2010/87-2012/223
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı ve müdahil vekili ile davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan M..H..K..'in 25.12.1993 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak eşi S..'den olma oğulları davacı ile müdahil olmak isteyen İ..'i ve davalıyı bıraktığı, maliki olduğu 16 ada 2 nolu parselin tamamı ile 164/394 oranında maliki olduğu 61 ada 16 nolu parseldeki payını intifa hakkını üzerinde bırakıp çıplak mülkiyetini 16.12.1991 tarihli satış akti ile oğlu davalı M..'ya, temlik ettiği ondan da 2 nolu parselin gelini davalı N..'e 14.07.1998 tarihli satış akti ile temlik edildiği anlaşılmaktadır.
1- Somut olayda dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya içeriğinden; temlikin gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece davacının muvazaa iddiasını ispatlayamadığı ve bedeller arasındaki aşırı oransızlığın tek başına muvazaanın kanıtı olamayacağı saptanmak suretiyle davanın reddine karar verilmesinde ve bozmadan önce davalı taraf lehine maktu avukatlık ücretine hükmedildiği halde,davalı taraf bunu temyize getirmeyip bozmadan sonra noksan harç tamamlanmış olsa bile usuli kazanılmış hak olgusu gözetilerek davalı lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacı ve davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
2- Müdahil İ..'in temyizine gelince;
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/172, K. 2013/4409, 27 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama