Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/17284 K.2014/1752

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve bir kısım davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 27 parsel sayılı taşınmazın davacılar adına kayıtlı olduğu, davalıların kayda dayalı bir hakkının bulunmadığı, davacıların taşınmaza davalıların haksız müdahale ettiklerini ileri sürerek el atmanın önlenmesi ve 100.00-TL ecrimisil istemiyle eldeki davayı açtıkları, dava dilekçesinde dava değerinin 100.00-TL olarak gösterildiği, aşamada davacıların ecrimisil istemini ıslah ederek 1.223.13-TL'na yükselttikleri ve bu miktar üzerinden davayı harçlandırdıkları, el atmanın önlenmesi bakımından ise hiç harç yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davanın taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu; böyle bir davada, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 413. ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddeleri ve 4.3.1953 20/2 sayılı İ.B.K. uyarınca dava değerinin el atılan yerin değeri ile ecrimisil toplamından ibaret olacağı kuşkusuzdur.

Öte yandan, 492 sayılı Harçlar Kanunu, harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, anılan hususun mahkemece kendiliğinden gözetileceğini düzenlemiş ve buyurucu nitelikteki 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını öngörmüştür.

Hal böyle olunca, elatmanın önlenmesi isteği bakımından taraflara sorulmak veya keşfen saptanmak suretiyle taşınmazın değeri tespit edilerek, bu değer üzerinden peşin harcın alınması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir.

.