KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/1739 E., 2013/1739 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- EDİRNE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 23/02/2012
- Numarası
- 2011/300-2012/64
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı M. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava, ketmi verese hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, bir kısım davalıların temyizi üzerine Dairece ''.. ketmi verese olgusunun sabit olduğu belirlenerek davanın kabul edilmiş olmasının kural olarak doğru olduğu, miras bırakandan intikal eden ve tüm mirasçılarına isabet edecek paylar ve hesaplamada izlenen yol gösterilerek denetime elverişli olacak şekilde konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekeceği..'' gerekçeleri ile bozulmuş olup, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmüne uyulan bozma ilamında uyuşmazlığın niteliği belirlenmek suretiyle izlenmesi gereken yol belirtilmiştir.
Bozmaya uyulmakla usuli kazanılmış hak oluştuğu açıktır.
Ne varki,mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bu temel usul kuralı gözardı edilerek gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.
Bozma ilamında, miras bırakanın tüm mirasçılarına isabet edecek payların hesaplanmasına değinildiği halde bilirkişi tarafında sadece davanın taraflarının paylarının belirlendiği gibi, tapu fen memuru tarafından yapılan bu belirlemenin tartışmaya açık olduğu da tartışmasızdır.
Hal böyle olunca, konunun uzmanı bilirkişi aracılığı ile tüm mirasçılarına isabet edecek payların belirlenmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu ile yetinilerek sadece tarafların paylarının belirlenmesi ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/1739, K. 2013/1739, 4 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama