KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/17447 E., 2014/3490 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2014
- Mahkemesi
- SİVAS 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 16/04/2013
- Numarası
- 2013/88-2013/505
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen tapuda isim düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Talep, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.
Mahkemece, 5 parça taşınmazda davacının kimlik bilgilerinin doğru yazıldığı, 101 ada 75 parselde ise davacının kayıt maliki olmadığı gerekçesiyle anılan parsellere yönelik talebin reddine, 133 ada 7, 8, 104 ada 10, 119 ada 13, 117 ada 9, 118 ada 24, 120 ada 28, 146 ada 2, 101 ada 56 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı, paydaşı olduğu çekişme konusu 15 adet taşınmazda “Hüseyin ” yazan adının “Hasan Hüseyin” olarak düzeltilmesi için eldeki davayı açmış olup, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanarak 9 adet taşınmazda adının düzeltilmesi isteğinin kabulüne, geri kalan 6 adet taşınmaz yönünden talebin reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine
Ancak, 6 adet taşınmaz yönünden isim düzeltilmesi isteği reddedildiğine göre talebin niteliği gereği davalı taraf lehine vekâlet ücreti tayin ve takdir edilmesi gerekeceğinde kuşku yoktur.
O halde, davalı lehine maktu avukatlık ücreti tayin ve takdir edilmesi için karar bozulmalıdır.
Diğer taraftan, 6100 sayılı HMK'nin 300 ve 301. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının mühürlenmesi gerekli olup, gerekçeli kararda mühür bulunmamasıda doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/17447, K. 2014/3490, 18 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama