Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/18144 K.2014/4910

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan mecuru kısa bir süre oturmaları için 1987 yılında davalılara tahsis ettiğini, ancak yazılı ve sözlü ihtarlara rağmen taşınmazın boşaltılmadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, çekişmeli taşınmazı 1988 yılında bedel ödeyerek davacıdan haricen satın aldıklarını, malik sıfatıyla taşınmazı kullandıklarını ve iyiniyetle oturdukları evi yaptırdıklarını, davacının, aleyhlerine açtığı kiralananın tahliyesi ve kira alacağı davasının reddedildiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının paydaş olduğu taşınmazı davalıların haksız olarak kullandıkları gerekçesi ile davacıya ait paya elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile davacının paylı malik olduğu taşınmazın haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davalılar tarafından kullanıldığı saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalılar vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, çekişme konusu taşınmaz paylı mülkiyet üzere olduğuna, davalıların kayıtla bir ilgileri bulunmayıp, 3.kişi konumunda olduklarına Türk Medeni Kanununun 693. Maddesinin son fıkrasına göre ortaklardan her biri topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceğine ve bu korumadan bütün ortaklar yararlanabileceğine göre, davalıların taşınmazın tümünden mutlak suretle elatmalarının önlenmesine karar verilmesi gerekirken davacının payı oranında hüküm kurulması doğru değil ise de, kararı temyiz edenin sıfatına göre anılan husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Ancak, dava konusu 413 parsel sayılı taşınmaz, dava tarihinden önce sayısallaştırma çalışmaları ile 1705 parsel numarasını aldığına göre yeni parsel numarası üzerinden kabul kararı verilmesi gerektiği halde, infazda tereddüt yaratacak biçimde eski parsel numarası üzerinden hüküm kurulması doğru değil ise de, anılan bu yanılgı yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “.....