KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/18665 E., 2014/4773 K.·Mahkemesi : Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2014
- Tarihi
- 14/06/2013
- Numarası
- 2012/223-2013/448
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, mirasbırakanın dava konusu .. ada .. parseldeki payının tamamını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğlu Bahri ile davalı Fatma'nın mirasbırakanı olan Neval'e satış yoluyla temlik ettiğini, ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescile karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, satışın gerçek bir satış olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, satış işleminin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, miras bırakanın maliki olduğu çekişme konusu .. ada .. parsel sayılı taşınmazda kendi payı ile eşinden intikal eden payının tamamını satış akti ile davalılara yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu benimsenmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.
Ancak, dava dilekçesinde gösterilen ve itiraza uğramayan 20.000 TL dava değeri üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi gözetilmek suretiyle avukatlık ücreti tayin ve takdir edilmesi gerekirken, keşfen belirlenen ancak harcı tamamlanmayan değer üzerinden fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru değil ise de; bu yanlışlığın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından, hükmün 5. fıkrasındaki “ 4.833,26 TL” rakamının çıkartılarak yerine “2.400,00 TL”rakamının yazılmasına,
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/18665, K. 2014/4773, 4 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama