Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/18908 K.2014/5470

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 1559 ada 854 parselde bulunan 3 nolu bağımsız bölümde davacı ve davalının eşi İsmet ½ şer oranda paydaş iken davacının payını 11.03.2010 tarihinde 3. kişiye devrettiği,bu payın el değiştirmelere konu olduğu ve davalının eşinin bu payı da 02.05.2011 tarihinde satın almak suretiyle taşınmazın tamamında kayden malik olduğu, davalının taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı ancak, halen taşınmazı eşi İsmet ile birlikte tasarruf ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, 11.03.2010 tarihine kadar paydaş olduğu taşınmazı dava dışı paydaş olan İsmet'in, eşi olan davalıya kuaför salonu olarak kullanması için tahsis edip payından faydalanmasını engellediğini,davalının da 2000 yılından itibaren kullandığı taşınmaz için bir bedel ödemediğini ileri sürerek 2007-2010 yılları arasındaki dönem için ecrimisil istemiyle eldeki davayı açmış; davalı ise husumet itirazında bulunarak,kira borcunun bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Bilindiği üzere;ecrimisil,kötüniyetli zilyedin haksız işgali nedeniyle hak sahibine ödemekle yükümlü olduğu bir tür (haksız fiil benzeri eylem nedeniyle oluşan zarara ait) tazminat (TMK m. 995) olduğuna göre;davalının ecrimisilden sorumlu tutulabilmesi için öncelikle hiçbir akdi ve hukuki dayanağı olmadan kötü niyetli olarak taşınmazı kullanması ya da kullandırması gerekir.

Somut olayda;davalının çekişmeli taşınmazdan eşine teban yararlandığı açıktır.

Bu durumda;davalının çekişmeli taşınmazın tümünü tasarrufunun ve haklı sebebinin olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; ecrimisil isteğinin davacının payı oranında kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi doğru değildir.