Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/1960 K.2013/17119

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.12.2013 Salı günü saat:09.19'da daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile el atmanın önlenmesine, ecrimisil isteğinin ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile dava konusu 760 ada 2 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmaza, davacı ... dışındaki davacıların dava dışı kişilerle birlikte kayden paydaş oldukları, taşınmazdaki binanın 5 nolu dairesini, davalıların, kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakları bulunmadığı halde kullandıkları belirlenmek suretiyle, Mahkemece, el atmanın önlenmesi isteği yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalıların, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davalıların, inşaat halindeyken davaya konu daireyi haricen satın aldıklarını, dairenin tüm eksikliklerini tamamlayarak daireye yerleştiklerini, 1980 yılından beri kullandıklarını, davacıların da bu duruma rıza gösterdiklerini belirterek harici satın almaya dayalı olarak, iyiniyetli olarak taşınmaza faydalı ve zaruri masraflar yaptıklarını belirterek, savunma yoluyla yaptıkları masrafların kendilerine ödenmesini istediklerine göre gerçekten davalılar, tarafından taşınmaza zorunlu ve faydalı masraflar yapılmışsa iyi veya kötüniyetli olup olmadıklarına göre 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (TMK) 994. ve 995. maddelerine göre bir değerlendirme yapılması gerekeceği açıktır.

Ne var ki, mahkemece, davalıların iyiniyetli olarak taşınmazı kullandıkları kabul edildiği halde, TMK'nin 994. maddesi gereğince bir değerlendirme yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, TMK'nin 994. maddesi gereğince bir değerlendirme yapılarak, davalılar taşınmaza zorunlu ve faydalı masraf yapmışlarsa bunlar belirlenerek, belirlenen değer üzerinden hapis hakkı tanınması gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.