Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/19658 K.2014/7250

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, mirasbırakan babası ...'nün 1246 parsel sayılı taşınmazını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, satış işleminin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve tüm mirasçılar adına tescile karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında diğer mirasçılar davaya dahil edilmiştir Davalı, satış bedelini murise ödediğini, murise ve üvey annesine ölünceye kadar kendisinin baktığını, mal kaçırma amacı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, ''..mirasbırakanın herhangi bir işi ve geliri olmadığı, ölünceye kadar davalının yanında kaldığı, davalı tarafından bakıldığı ve davalının evinde öldüğü, davalının demir-çelik fabrikasında işçi olduğu, tanık beyanlarında mirasbırakanın geçiminin davalı tarafından sağlandığının ifade edildiği,

her ne kadar taşınmazın akitteki bedeli ile gerçek değeri arasında fark bulunsa da, anılan bu hususun tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağı, mirasbırakanın davalının kendisine sağladığı bakım ve desteğin yarattığı minnet duygusu dikkate alındığında satışın gerçek değer üzerinden yapılmamasının mal kaçırma amacıyla hareket edildiği anlamını doğurmayacağı sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Esasen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının, mirasbırakanın gerçek iradesinin mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekeceği de tartışmasızdır. O halde, mirasbırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili gerçek amaç ve iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olduğunu söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.'' gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın reddine karar verilmiştir.