KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/19770 E., 2014/7411 K.·Mahkemesi : Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2014
- Tarihi
- 25/03/2013
- Numarası
- 2011/1073-2013/283
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı N.. D.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı S.ve diğer davacıların ve dava dışı F. Ç. mirasbırakanı Ş. Ç. adına 1/2 payla kayıtlı olan çekişmeli taşınmazın tamamının davalı tarafından kullanıldığı saptanmak suretiyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Davalının öteki temyiz itirazlarına gelince;
Türk Medeni Kanununun 702/4. maddesi uyarınca ortaklardan her biri topluluğa giren hakların korunmasını isteme hakkına sahiptirler. Bu bağlamda ecrimsil talebinin bölünebilir olması nedeniyle ortaklardan her birinin payı oranında talepte bulanabileceklerinin kabulü gerekmektedir.
Somut olaya gelince;kayıt maliki Ş.Ç. ölü olduğu ve mirasçılarından F. Ç. usulüne uygun şekilde davada yer almadığı, davalının çekişmeye konu 47 parsel B Blok 7 nolu bağımsız bölümde kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, anılan taşınmazları davacıların rızası dışında tasarruf ettiği tartışmasızdır.
O halde, dava dışı F. Ç.miras payı dikkate alınmadan, davacı S. tapu kaydındaki payı ve diğer davacıların miras paylarına göre belirlenecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/19770, K. 2014/7411, 9 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama