KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/19905 E., 2014/7473 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2014
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada; Davacı,26.04.2006 tarihinde 1/2 oranında kayden paydaş olduğu 5517 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki A blok 15 nolu daireyi davalıların işgal ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve 26.04.2006-08.12.2010 tarihleri arasındaki dönem için toplam 8.000,00 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.
Davalılar,çekişme konusu daireyi dava dışı yüklenici kooperatifden 30.06.2003 tarihinde davalı ...'nın satın aldığını,yüklenici ile arsa maliklerinden olan davacı arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin .... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/123 E. 2006/41 K. sayılı kararı ile feshedilmesi üzerine davalı ...'nın yüklenici kooperatif ve başkanı hakkında 14.08.2006 tarihinde ....
2. İcra Müdürlüğünün 2006/558 E. sayılı dosyası ile 100.000,00 TL bedelli takip yaptığını ve takibin 28.08.2006 tarihinde kesinleştiğini,12.10.2006 tarihli temlik sözleşmesi ile takibe konu alacağın dairenin diğer paydaşı olan İbrahim'e temlik edildiğini ve karşılığında taşınmazın İbrahim tarafından kendilerine haricen devredildiğini belirtip davanın reddini savunmuşlar. Birleşen davada ise davacı ...,davalı ...'den 100.000,00 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Birleşen dosyada davalı ...,temlikin şarta bağlanmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,asıl dava yönünden çekişme konusu daireyi davalıların haksız biçimde kullandıkları gerekçesi ile davanın kabulüne;birleşen dava yönünden ise temliknamade temlikin yapılış sebebine ilişkin ibare bulunmadığı gibi davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davalılar Oya (birleşen dosyada davacı) ve ... ... vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/19905, K. 2014/7473, 9 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama