KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/20574 E., 2014/8658 K.·Mahkemesi : Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2014
- Tarihi
- 05/06/2013
- Numarası
- 2011/61-2013/210
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı vasisi, davacının, kayden maliki olduğu .. ada .. parsel sayılı taşınmazın davalıya satış yolu ile devredildiğini, davacının işlem tarihinde fiil ehliyetinin bulunmadığını ileri sürerek tapu iptal ve tescil istemiştir.
Davalı, satış işleminin gerçek olduğunu, bedeli ödediğini, davacının o tarihte akıl sağlığının yerinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporu ile davacının işlem tarihinde fiil ehliyeti bulunmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle Adli Tıp Kurumundan alınan raporla davacının temlik tarihinde hukuki ehliyeti haiz olmadığı saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğuna göre davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Bilindiği üzere harç, yargılama hizmeti karşılığında devletin aldığı bir bedel olup, Harçlar Kanunu harç alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini hükme bağlamıştır.
Somut olayda mahkemece, hüküm altına alınan karar ve ilam harcının Hazineye gelir kaydedilmesine karar verilmesi gerekirken davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/20574, K. 2014/8658, 28 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama